Page 111 - FInal Book Tarigh Javid
P. 111

‫باا یم یاسهامهاح کتساه منها | ‪321‬‬

                                          ‫صداح م یح که فت‬
                        ‫«اینجا صداح ان ب اس می ای ام است!»‬
                        ‫یه ک ی‪ .‬صای خندید‪ .‬م زین فت‬

                                                  ‫ر« سمت شد !»‬
                                                    ‫اممد فت‬

                                           ‫ر «نه‪ ...‬ساشه ش مع شد‪».‬‬
‫بررا یرر اشح ان رر ب کترروا ماای م ممرره‌اح سرراشه شررد‪ .‬مرر ی سرر اش پررا‬

               ‫نمی‌شناخهند اما یا ی این شوا ساهی‌ها هت کت ناتی‪.‬‬
‫کم هره‌هاح ان ر ب سترو شرد‪ .‬سراماک ‌یها باشیاشرت شردند‪ .‬اسرنای‬

                                      ‫جنایت‌ها یوی‌یوی ب مم رمد‪.‬‬
         ‫م م ی باید یای می‌ فهند که رشایح ی نی نه‪ .‬صای فت‬
‫ر «رشایح مث اکن نه‪ .‬مقهی ندااح می‌م ح امرا مقهری زیرای یااح ا ره‬

                               ‫بمد نااشی نفن بوتی خفه م ‌یشی‪».‬‬
‫اممرد یا ام ر ن نماشجم ره پرن اش یر اشح کنراا مر ی اینرهایه برتی‪.‬‬

                                         ‫صداح اما جم ه که فت‬
‫«هرردف ایررن ان رر ب اسرر بررتی‪ .‬م ا رر ایمررام نداشرره ت برره اینجررا‬

                                                     ‫نمی‌اس دیت‪».‬‬
           ‫یا سهای کمر به م ممام ف ا ت م ‌یک ی‪ .‬م ‌ی فت‬

                ‫ر« ما مقت ساخهنه‪ .‬ما باید یس ‌تهت رم ب یت‪».‬‬
 ‫زین م مت شده بتی‪ .‬یا ک سی کتنر یا جنتب شره بره بچره‌های‬

             ‫که ررزایتام زشر م م مت شدم بتی یاژ ان ب م ‌ییای‪.‬‬
‫صرای امرا بره راشنامر ‌هاح ان بر یتسرت‪ .‬می‌نتشرت‪ .‬اش مر ی بر اح‬
   106   107   108   109   110   111   112   113   114   115   116