Page 108 - FInal Book Tarigh Javid
P. 108
| 326مجمتله ر اا ب زیده هتهم ن جتنتااه ایب م هن ح طریق جاوید
«شاه باید ب می .اما باید ب اید».
صای یا نامهاح ب اح یوی اش یمسهانا نتشت
«ما یا اهح س اه ی اشح اینهای هایت .م ایرن ظره ظر هح سنرم ت
است .یا س تط یا ماش ».
شر هاح سهر ام یی ر سروتت نداشرت .هر خانره سرن ح شرده برتی.
یی ن اح ال م ه نتاا اما مهی رموش کم رهاح ام ره .زینر مرا
بچ ههاح م اا رموش مییای که ا اش اشرراا شیم نه کنند.
راشح به بچهها فت
ر« ا یسه شدین است ه چکن رم ن ن .مهی من رم ».
م ر مها با بغب فهند
ر« باشه قت م یییت».
با ارمی یحماه کتوا یا ا ههاب ف م افرت .ااهپیمای هرا م م رتنی شرده
بتی .صای با نتمانی اش اشر فت
ر« ه نی یاریت اشه ت .ما ف ط یه ن ز م یمتنه ب تت اما ».
ااند شیم فت
ر« م امم راش راش ل مسی رفهابه ...ب د اش سا ها ظمت».
اممد فت
ر« مقهی اما اممد این ممت یی ه ن رزح کرت نردااه ...ف رط بایرد متاظر
باش ت ب د اش ی اشح ااه رم ت نون ت».
م ش رخ ش ام د بتی .م ی یا سدااک بزا س ین اسه اا ساریم بتیند.
م یا ی رم ش صای یا یفه ن ها نتشت
«ا ف یا ی اش شدیت این ساشه رناش ااه است»...
