Page 106 - FInal Book Tarigh Javid
P. 106

‫‪ | 321‬مجمتله ر اا ب زیده هتهم ن جتنتااه ایب م هن ح طریق جاوید‬

‫م ی یی ف ط شنتنده ناتیند‪ .‬ر ‌مها ختیشام س باش این ان ر ب شرده‬
‫بتیند‪ .‬ااننرده ساکنر ‌یاح کره ال م ره‌ها اا یا صرند ی ل ر پنهرام می‌کر ی‬
‫ی شنی که یا م اط خانره‌ا بر اح جتام‌هرا نرتاا م ‌ی اشرت یان ‌ارمروشح‬

                             ‫که لون شاه اا اش رمح کتاب‌ها می‌کند‪.‬‬
‫صرای راشح یا کتنره‌اح بره پنر بچ ‌هاح اسر د کره برا شنرا رمح ییرتاا‬

                                                         ‫نتشهه بتی‬
                                           ‫«ما شاه نمی‌ختاه ت!»‬
      ‫م مقهی به ام ااند شی کتیک فت «شما نتاا اما رم م ارین »‬
                   ‫صای س اا سوام یای م با مه بانی فت «بمه»‬
‫رژیرت امرا ب وراا ننتنرهه برتی‪ .‬موتمرت نظرامی الر شرد‪ .‬یا شره هاح‬
‫بزا ه سجم ی با اش اشر‌راا م مت ه پاسرم یایه م ‌یشرد‪ .‬امرا سظراه ات‬
                        ‫م م تنی لاشواا یا سه ام م ای ت اا ب هت شی‪.‬‬
‫یهت م صدها هزاا نف یا خ ابا ‌مها رمدند‪ .‬صای م یا صرف‬
                                         ‫ام بتیند پ کاای یا یست‬
                  ‫«نهات ما من نی‌ست‪ .‬اها ما خم ن ‌یست‪».‬‬
‫صر رداح یسررره ‌ههاح لر رزایااح یاه ‌تسن ر رده بررا شر ر ااهاح س اسرررری‬
‫خ ابام‌ها اا می‌ شاند‪ .‬مهی ن مهراح ااسرا ب خ ‌یشرام اشرر م ‌یریاهنرد‪.‬‬
                                 ‫یوی اش س باشام جتام به اممد فت‬
                       ‫ر «کا ما هت می‌ستننه ت سظاه ات کن ت‪»...‬‬
‫یا ی هم ن ق ا ‌ها ساماک ن ت ‌هاح سراشه کتر د‪ .‬سر اا شانر ت‌هاح‬
                   ‫ان ب یسه ح‌هاح کوا م سا ی الهمای م ی ‪.‬‬
‫خا رمد که مج ‌تا س نفااح زی شونجه کتهه شده‪ .‬اممد کره‬
   101   102   103   104   105   106   107   108   109   110   111