Page 107 - FInal Book Tarigh Javid
P. 107
باا یم یاسهامهاح کتساه منها | 323
ام اا شانا میشناخت با ی ی شونهه فت
ر« ی نی اینقردا اش یرر رممرانی س سر دم کره برا کابر م شرتک بوترنا
این ی نی رخ خطتتنه».
صای اما نم ن فت
رر« مرا بایرد کرااح کنر ت سرا خرتم نفرااح مثر خرتم منر نی ب ردااح
ب ااه».
شای هاح پاا شد که ااسا یا نند پای ام یناا شوا شده .ب خری
س باشها ف ماندهام ختی اا خمر کر یه بتینرد .ام ردح نرت یا ی مر ی افهرای.
اممد فت
ر «ما باید رمایه راش متلتی باش ت .راشح که ااسا هت به م ی بپیتنده».
امرا هنروش خ ابرام جراح امنری نارتی .مرأمواام مهری بره خانرهها یروا
م یب ینررد .یوررری اش شر ر ها خانرره زینر ر م اصررر ه شر رد .امرررا زینررر برررا
هتش ااح اسنای اا یا سنوا خاکنه مافی ک یه بتی.
مقهی مأموا س د
ر« اینجا کنی پنهام نتده »
ام فت
ر« ف ط نام م ی زیت نه ان ب».
م رم ش خان هشام نجات یافت.
راشهاح پایانی ر اماه م ی یا س م ساب خا ح بزا بتیند
«شاه قند خ م اش کتوا اا یاای».
اما هنوش اسمی ناتی .م ی منهظر الر اسرمی م باش ترت امرا بتینرد.
ش ااها ان ی ساشه فهه بتی
