Page 112 - FInal Book Tarigh Javid
P. 112

‫‪ | 332‬مجمتله ر اا ب زیده هتهم ن جتنتااه ایب م هن ح طریق جاوید‬

                                                     ‫م ی ‪ .‬می‌ فت‬
                                     ‫ر« قمت ما اش مت ه مهت‌س ه‪».‬‬

                                                ‫سا ‌ها شت‪.‬‬
‫اما رم راشهرا رم شر ‌هاح ساریرر م نرواانی یا ی ‌شرام مانرد‪ .‬هر مقرت‬
‫صرداح ا ام اش منرجد م ر می‌رمرد صرای یرای رم کتنره افهرایه م ‌یشرد‪.‬‬

   ‫مقهی لون اما اا رمح ییرتاا ییرد نفرن اامهری می‌کتر د‪ .‬م زینر‬
                    ‫ه باا به بچه‌ها یاژ ان ب م ‌ییای ااند می‌شی‪.‬‬

       ‫م اممد با همه‌ح یایها هنوش همام م ی ام دماا بتی‪ .‬م ‌ی فت‬
‫ر« ان ب سمت نم ‌یشره‪ .‬سرا مقهری ظمرت هنرت سرا مقهری ف ر هنرت سرا‬

                    ‫مقهی م ت باید ف یای بته‪ ...‬ما باید شنده باش ت‪».‬‬
‫راشح صای یفه نر ‌ها اا اا شی‪ .‬همرام یفه نره‌اح کره اش شر ‌هاح‬

                       ‫شندام با ختی یاشت‪ .‬م یا رخ ین صف ه نتشت‬
‫«ان ر ب برا خرتم مرا رنراش شرد برا ف یرای مرا ایامره یافرت م برا ایمرام ایرن‬

 ‫ممت ماند اا شد‪ .‬ما افهر ت امرا بر ا ایرن ب ردااح هر راش یا ی یرر ننر‬
                                                  ‫ساشه ساز می‌شتی‪».‬‬
   107   108   109   110   111   112   113   114   115   116   117