وصیت مشروط امام حسن(ع) دفن در کنار پیامبر(ص) را منوط به ریخته نشدن حتی به اندازه حجامت خون کرده بود و امام حسین(ع) با درایت کامل، در یک دوره تاریخی، حفظ جان مؤمنان و حرمت حرم نبوی را بر اصرار بر یک حق مکانی مقدم داشت.
امام حسن مجتبی(ع) در وصیت خود به امام حسین(ع)، شرطی کلیدی و تعیینکننده نهادند: «اگر در دفن من کنار جدم، شری و خونی ریخته شود، تو را به خدا سوگند میدهم که حتی به اندازه حجامت خونی، خونی ریخته نشود.» این شرط، بهخوبی نشان میدهد که هدف امام حسن(ع)، حفظ حرمت پیامبر اکرم(ص) و نیز حفظ جان یاران و شیعیان بوده است.