شهید "سید سعید کاشانی" چهاردهم تیرماه سال 1338 در تهران دیده به جهان گشود. پدرش سید جواد و مادرش اشرف السادات نام داشت. او که دانشجوی مقطع کارشناسی بود. پس از حضور در جبهه و همراهی شهید چمران در منطقه ام الرصاص بر اثر اصابت ترکش به سینه‌اش به شهادت رسید. پیکر این شهید والامقام در بهشت زهرا (س) تهران آرام گرفته است. در ادامه نامه شهید کاشانی به پدرش را می‌خوانید. بسم الله الرحمن الرحيم «پس از عرض سلام خدمت پدر و مادربسيار عزيزم، اميدوارم هميشه در راه خداوند مهربانم گام برداريد و از او می‌خواهم كه به من نيز ثوابی از ثواب شهيدان عطا بفرمايد. نخستين سخنم با پدر گرانقدرم است اين كه می‌گويم گرانقدر اغراق نيست. پدرجان شما برای من خيلی زحمت كشيديد و بارها و بارها از خود كم گذشتید و به من افزوديد. چه از نظر معنوی و چه مادی. البته برای تمام اعضای خانواده اينطور بوده‌‌ايد. اميدوارم كه مرا حلال كنيد اگر چه شايد دير شده باشد. بعد از اين پدر جان از شما خواهشی دارم و آن اين است كه اگر تابه حال كمی هم به فكر زندگی دنيا بوده‌ايد، دیگر اصلا به فكر آن نباشيد. چرا كه دنيا خيلي زود تمام می‌شود و آنچه كه مطرح است آخرت است. اميدوارم كه از من نرنجيد. اما شما ای مادر عزيز و مهر شما هم مانند پدرجان حق بزرگی بر گردنم داريد. حقي كه با حرف نمی‌شود آن را بيان كرد ولی من شما را خيلی زحمت دادم خواهشی كه از شما دارم اين است كه از شما مخصوصا مادرم دارم اين است كه براي من گريه نكنيد و همانطور كه قبلا هم به شما گفته بودم راضی نيستم برايم گريه كنيد و اگر هم تا حالا اين كار را كرده‌ايد ديگر انجام ندهید. سوره «عصر» را با معني آن بخوانيد تا صبرتان زياد شود اگر چه مرگ من نبايد اصلا شما را ناراحت كند، بلكه بايد خوشحالتان هم شوید، البته اگر من در بين شهدا جا داشته باشم پس فقط برايم دعا كنيد كه خداوند من را جز شهدا قرار دهد. در آخر از همه می‌خواهم كه هر بدی از من ديده‌اند مرا ببخشند و حلالم كنند تا در آن دنيا گرفتار خشم خداوند نشوم.»  والسلام  سعید کاشانی  1359/09/22