Page 127 - FInal Book Tarigh Javid
P. 127

‫باا یم یاسهامهاح کتساه منها | ‪303‬‬

                                                  ‫ااند شی‬
         ‫– «اما سا ‌هاست ب اح ما اینهایه‪ .‬نوبت ماست باینه ت‪».‬‬
‫یا نجف اما ه راش یا م ‌یف سهای‪ .‬نتااها اا شا یانا برا سراهی اش‬
 ‫مر ر ش م ‌ی اان دنر رد‪ .‬ب اررری اش رم‌هررا یسر ره می‌شر ردند ب اررری یی ررر‬
‫ب می‌ تهند اما صرداح امرا هر براا اش جرای سراشه شرن ده م ‌یشرد‪ .‬یوری اش‬
‫یا ‌هراح م ر مفا کره یا م رام جتانرام یسرت بره یسرت می‌ ترت ایرن‬

                                                         ‫جممه بتی‬
‫«شر رما بر ره سوم ررف شررر لی م اننررانی خر رتی لمرر کن ررردد یررر اشح برررا‬

                                                        ‫خداست‪».‬‬
  ‫یا شه یوا ‪ 3537‬فاج ه‌اح ا یای که ای ام اا شاند جم ‌هح س اه‪.‬‬
‫یا م دام ها ه سه ام هزااام نف جم شده بتیند ب اح سظاه اسی راا ‪ .‬اما‬
 ‫ااسرا کره مرام کر یه برتی «مضر ت جن ری» الر شرده بردمم اخطراا‬
‫مر ی اا بره مت ره بنرت‪ .‬صردها نفر کترهه شردند‪ .‬صرداح شرم ر مت ره سرا‬

                                  ‫سا ‌ها یا مافظه‌ح م ی باقی ماند‪.‬‬
‫اما ن زح لج یا ی رم راش شو فت‪ .‬با مجرتی خرتم م ممترت‬
 ‫م ی پا پن نوت دند‪ .‬اسفاقا ب ته شدند‪ .‬ان اا با هر شره د صردا بمنردس‬

                                                           ‫می‌شد‪.‬‬
‫یا همام راش یا خان ‌هاح یا نجف اما خم نی با یسهی ر شام خار اا‬

                      ‫شن د‪ .‬شا یح فت «رقا ن ا نن ن می‌کنند »‬
                                ‫م اما با سوتسی سن ن پاسم یای‬

          ‫– «نتم س س ده‌اند‪ .‬م این نتانه‌ح نزییوی ی اشح است‪».‬‬
‫رژیرت شراه یی ر ااهری نداشرت‪ .‬اش یر‌سرت رم یورا فتراا مری‌راای بر اح‬
   122   123   124   125   126   127   128   129   130   131   132