Page 120 - FInal Book Tarigh Javid
P. 120
| 331مجمتله ر اا ب زیده هتهم ن جتنتااه ایب م هن ح طریق جاوید
امررا پتررت م ررز نتنررهه بررتی متررغت مطا رر هح نه ا ا نرره .راامررا
نه ها ه چ نتانی اش طتفانی که یا ااه بتی نداشت.
نا هام صداح ننرد خرتیرم سروتت کتنره اا شونرت .ن ا سهراح زای
ج پهاح ااستی ییتااها اا رمشن ک یند .صداح پا صداح ف یای صرداح
کوب دم ب یا .
ی م ی یربام با لجمه رمد م فت «رقا ...رمدهاند!»
اما کتاب اا بنت .ب خاست .لاایا اا راا ب یم انداخت .ن راهی
بره اطر اف کر ی .ان راا میختاسرت سنروی خانره اا بر اح هم تره یا هرنا
ن ه یاای.
یا باش شد .مأمواح با ااژ خاکنه ح ماای شد.
– ما رقا رم بالله متستح خم نی
امرا خم نری ظر هاح سروتت کر ی .سرپن برا همرام صرداح راامرا
فت
– ختی هنهت.
– باید با ما ب ایید.
ی م ی یربام ف یای شی «شما مق ندارید ب اجاشه ماای خانه شوید!»
اما یسها اا بمند ک ی .با صدای که هت راا بتی م هت م وت فت
– ن ام نااش د .رنچه ب من م دا شده بهه اش هزاا پناه است.
رن اه رم به مأموا ک ی
– کجا میرایت
مأموا کمی م یی فت «سه ام ...ب د هت شاید به جاح یی ح».
اما راا س خت ک ی .رن اه فت
