به گزارش روابط عمومی جهاددانشگاهی استان چهارمحال و بختیاری، در این نشست تخصصی، دکتر ذوالفقارزاده با ارائه تحلیل‌های جامع از اثر خود، به تبیین نقش بنیادین نظریه‌پردازی در تکامل دانش معماری پرداخت و خاطرنشان کرد: کتاب حاضر، فراتر از یک متن آموزشی، تلاشی است برای درک عمیق فرآیند شکل‌گیری ایده‌ها و گذار از ذهنیت به ساختارهای نظری و اجرایی.

وی در ادامه با پرداختن به چالش‌های موجود در تعریف «معماری اسلامی»، بر ضرورت بازخوانی هویت مستقل این حوزه بر پایه پیوند میان دین، فرهنگ و هنر تأکید کرد. دکتر ذوالفقارزاده با اشاره به رویکردهای تاریخی، فلسفی و مجموعه‌نگر موجود در کتاب، پاسخگوی دیدگاه‌هایی بود که معماری اسلامی را صرفاً تداوم معماری پیش از اسلام یا متأثر از سبک بیزانس قلمداد می‌کنند.

در همین راستا، نویسنده با اشاره به غنای محتوایی اثر خود، از تعامل میان معماری و سایر حوزه‌های دانش نظیر موسیقی، ریاضیات، روان‌شناسی و عرفان سخن گفت. وی با استفاده از استعاره‌ی «موسیقی منجمد» و با ارجاع به نقش اعداد در معماری ایران، بر اهمیت درک نسبت میان «صورت» و «معنا» در خلق فضاهای معماری تأکید ورزید.

علاوه بر این جنبه‌های نظری، نشست به بررسی جنبه‌های انتقادی کتاب نیز اختصاص یافت؛ به گونه‌ای که دکتر ذوالفقارزاده تصریح کرد: این اثر با رویکردی نقادانه، میزان انطباق اصول نظری با نمونه‌های اجرایی را مورد بررسی قرار می‌دهد تا از تکرار الگوهای فاقد اثبات جلوگیری شود. وی افزود که این کتاب با مقایسه آثار و بازخوانی دیدگاه‌های صاحب‌نظران، راهنمایی برای پژوهشگران جهت نقد و بازشناسی سبک‌ها فراهم می‌آورد.

شایان ذکر است کتاب «سیری در نظریه‌پردازی در معماری» که در ۱۲ فصل تدوین شده، با هدف پاسخگویی به نیاز پژوهشگران و دانشجویان، توسط سازمان انتشارات جهاددانشگاهی در سال ۱۴۰۴ منتشر شده است. این اثر با پوشش طیف گسترده‌ای از موضوعات، از جمله تغییر کاربری بناهای تاریخی و تحلیل تأثیر اقلیم بر معماری ایران، منبعی جامع برای متخصصان حوزه معماری و تاریخ هنر محسوب می‌شود.