همزمان با فرارسیدن نهم ربیع‌الاول، سالروز آغاز امامت حضرت مهدی(عج)، توجه به جایگاه این مناسبت و ضرورت تعمیق معرفت نسبت به امام عصر(عج) اهمیت ویژه‌ای می‌یابد؛ به‌ویژه آنکه در دوران غیبت، شناخت صحیح امام و تمایز میان آموزه‌های اصیل مهدوی با ادعاهای انحرافی، از الزامات اعتقادی و اجتماعی منتظران به‌شمار می‌رود.

 حجت‌الاسلام والمسلمین مجتبی کلباسی مدیر مرکز تخصصی مهدویت در این نشست، ضمن تبیین جایگاه نهم ربیع‌الاول، درباره ضرورت بزرگداشت این مناسبت، نقش معرفت امام در معنابخشی به زندگی، خطر مدعیان دروغین مهدویت و تفاوت نیابت عام و خاص امام عصر(عج) سخن گفت که متن آن را می‌خوانیم: 

نهم ربیع‌الاول چه جایگاهی در میان مناسبت‌های مرتبط با امام عصر(عج) دارد و چرا بزرگداشت این روز در شرایط فرهنگی و اجتماعی جامعه امروز اهمیت دارد؟

نهم ربیع‌الاول یکی از مناسبت‌های مهم در رابطه با امام عصر(عج) است. البته در طول سال مناسبت‌های فراوانی داریم و در متون دینی نیز این مناسبت‌ها پیش‌بینی شده است؛ از نیمه شعبان گرفته تا ماه مبارک رمضان و دیگر ایامی که هر کدام مناسبتی و ارتباطی با امام عصر(عج) دارند. بلکه در متون دینی به ما توصیه شده است که هر روز دعای عهد بخوانیم و این ارتباط و این خط و مسیر را همواره با خود داشته باشیم.

با این حال، نهم ربیع‌الاول ویژگی خاصی دارد؛ زیرا با شهادت امام حسن عسکری(ع) در هشتم ربیع‌الاول، امامت امام عصر(عج) آغاز می‌شود. ما در مورد هیچ‌یک از ائمه دیگر در حال حاضر چنین برنامه‌ای نداریم که روز آغاز امامت آنان را به‌صورت مستقل بزرگداشت بگیریم. برای نمونه، در مورد امیرالمؤمنین علی(ع)، غدیر روز نصب ایشان است و اتفاقاً نهم ربیع‌الاول را «غدیر ثانی» نیز می‌نامند، زیرا امتداد غدیر است؛ اما روز آغاز امامت پس از پیامبر اکرم(ص) را به‌صورت مستقل بزرگداشت نمی‌گیریم و درباره ائمه(ع) دیگر نیز چنین برنامه‌ای وجود ندارد.

نهم ربیع‌الاول از این جهت اهمیت دارد که سالگشت آغاز امامت «امام حی» است؛ یعنی امامی که زنده، حاضر و ناظر است و هدایت‌های آن حضرت امروز نیز وجود دارد و ما می‌توانیم از این هدایت‌ها به نحو شایسته بهره ببریم.

بنابراین، یکی از تفاوت‌های عمده میان شهادت ائمه دیگر و شهادت امام حسن عسکری(ع) این است که با شهادت امام عسکری(ع)، امامت امام حی و زنده آغاز می‌شود و نهم ربیع‌الاول سالگشت این آغاز امامت است.