.jpg)
💠💠 «بر روشنای دل» (۲۷)
🔰نيايش از :
امام سجاد (ع)
🔸 اى خداى من!
اگر در پيشگاه تو بگريم تا پلكهاى چشمانم بيفتد،
و به آواز بلند بنالم تا صدايم قطع گردد،
و در برابر تو بايستم تا پاهايم ورم كند،
و براى تو ركوع كنم تا استخوان پشتم از جا كنده شود،
و تو را سجده نمايم تا اين كه سياهى (يا كاسه) چشمهايم پنهان شود (به گودى رود)
و همه عمر خاك زمين بخورم
و تا پايان زندگى آب خاكسترآلود بياشامم،
و در بين اينها به ذكر تو گويا باشم تا زبانم كند شود،
سپس از شرمندگى از تو چشم به اطراف آسمان نيندازم،
با اين رفتارها سزاوار از بين بردن گناهى از گناهانم نميگردم.
🔸 بار خدايا!
اگر بخواهى از ما بگذرى
از فضل و احسان تو است (نه شايستگى ما)
و اگر بخواهى ما را به كيفر رسانى از عدل و دادگرى تو است (نه ستم بر ما).
🔸 خدايا!
آن چه شيطان گره زند باز كن،
و آن چه ببندد بگشا
و آن چه بينديشد برهم زن،
و چون تصميم گيرد باز دار،
و آن چه استوار نمايد، بشكن.
🔸 بارخدایا! بر محمد و آلش درود فرست،
و گره هر کاری که فکرش مرا به خود مشغول داشته بگشای،
و مرا در کاری قرار ده که فردا مرا از آن بازمیپرسی،
و روزگارم را در آنچه از پی آنم آفریدهای مصروف دار،
و بینیازم گردان و روزیت را بر من وسعت ده،
و به چشمداشت مبتلایم مکن،
و ارجمندم ساز
و گرفتار کبرم مفرما،
و بر بندگیت رامم ساز،
و بندگیام را به آلودگی خودپسندی تباه مکن،
و خیر و نیکی را برای تمام مردم به دست من جاری ساز،
و آن را از کدورت منّتگذاری دور دار،
و خوی عالی را به من عنایت فرما،
و از فخرفروشی محافظتم کن.
📕منبع:
صحیفه سجادیه
