💠💠 «بر روشنای دل» (۲۰)
نيايش از :
امام على (ع) (۳)
🔸خدايا !
تويى سزاوار ستايشهای نيكو و بىشمار تو را ستودن
اگر تو را آرزو كنند، پس بهترين آرزويى،
و اگر به تو اميد بندند، بهترين اميدى.
🔸خدايا!
درهاى نعمت بر من گشودى كه زبان به مدح غير تو نگشايم.
و بر اين نعمتها غير از تو را ستايش نكنم،
و زبان را در مدح نوميدكنندگان، و آنان كه مورد اعتماد نيستند باز نكنم.
🔸خداوندا!
هر ثناگويى از سوى ستايش شده پاداشى دارد،
به تو اميد بستم كه مرا به سوى ذخائر رحمت و گنجهاى آمرزش آشنا كنى.
🔸خدايا!
اين بنده توست كه تو را يگانه مىخواند،
و توحيد و يگانگى تو را سزاست،
و جز تو كسى را سزاوار اين ستايشها نمى داند.
🔸خدايا !
مرا به درگاه تو نيازى است كه جز فضل تو جبران نكند،
و آن نيازمندى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدّل نگرداند.
پس در اين مقام، رضاى خود را به ما عطا فرما.
و دست نياز ما را از دامن غير خود كوتاه گردان كه
«تو بر هر چيزى توانايى.»
منبع:
نهج البلاغه: خطبه ۹۱