💠💠 «بر روشنای دل» (۱۹)
نيايش از :
امام على (ع) (۲)
🔸خدايا!
تو با دوستانت از همه انس گيرندهترى،
و بر طرف كننده نيازهاى توكّلكنندگانى،
بر اسرار پنهانشان آگاه،
و به آنچه در دل دارند آشنايى،
و از ديدگاههاى آنان با خبر،
و رازشان نزد تو آشكار،
و دلهايشان در حسرت ديدار تو داغدار است.
اگر تنهايى و غربت به وحشتشان اندازد ياد تو آرامشان مىكند،
اگر مصيبتها بر آنان فرود آيد، به تو پناه مىبرند،
و روى به درگاه تو دارند،
زيرا مىدانند كه سررشته كارها به دست توست،
و همه كارها از خواست تو نشأت مىگيرد.
🔸خدايا!
اگر براى خواستن درمانده شوم،
يا راه پرسيدن را ندانم،
تو مرا به اصلاح كارم راهنمايى فرما،
و جانم را به آنچه مايه رستگارى من است هدايت كن،
كه چنين كارى از راهنمايىهاى تو بهدور،
و از كفايتهاى تو ناشناخته نيست.
🔸خدايا!
مرا با بخشش خود بپذير،
و با عدل خويش، با من رفتار مكن.
منبع:
نهج البلاغه: خطبه ۲۲۷