«بر روشنای دل» (۱۹)

سه شنبه, 06 مرداد,1405

«بر روشنای دل» (۱۹)

💠💠 «بر روشنای دل» (۱۹)

 

نيايش از :

امام على (ع) (۲)

 

🔸خدايا!

تو با دوستانت از همه انس گيرنده‌ترى،

و بر طرف كننده نيازهاى توكّل‌كنندگانى،

بر اسرار پنهانشان آگاه،

و به آنچه در دل دارند آشنايى،

و از ديدگاه‌هاى آنان با خبر،

و رازشان نزد تو آشكار،

و دل‌هايشان در حسرت ديدار تو داغدار است.

اگر تنهايى و غربت به وحشتشان اندازد ياد تو آرامشان مى‌كند،

اگر مصيبت‌ها بر آنان فرود آيد، به تو پناه مى‌برند،

و روى به درگاه تو دارند،

زيرا مى‌دانند كه سررشته كارها به دست توست،

و همه كارها از خواست تو نشأت مى‌گيرد.

 

🔸خدايا!

اگر براى خواستن درمانده شوم،

يا راه پرسيدن را ندانم،

تو مرا به اصلاح كارم راهنمايى فرما،

و جانم را به آنچه مايه رستگارى من است هدايت كن،

كه چنين كارى از راهنمايى‌هاى تو به‌دور،

و از كفايت‌هاى تو ناشناخته نيست.

 

🔸خدايا!

مرا با بخشش خود بپذير،

و با عدل خويش، با من رفتار مكن.

 

منبع:

نهج البلاغه: خطبه ۲۲۷

تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به معاونت فرهنگی جهاددانشگاهی می باشد و استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است.
Copyright ©2026 - All rights reserved.
آدرس آی پی: 216.73.217.143 سیستم عامل: Unknown مرورگر: Mozilla تاریخ مشاهده: سه شنبه, 06 مرداد,1405