.jpg)
💠️💠 «بر روشنای دل» (۱۳)
نيايش از :
سید مهدی شجاعی(۲)
خدایا!
اگر که طوفان فتنه، فرو فرستادهی توست
تا علفهای هرز سرگشتگی را از خاک وجودمان بکند
و غبار شرک را از کنام اتکایمان بپراکند،
اینک، این جان ما و هجمهی طوفان شما.
خدایا!
در هجوم بیامان حوادث آخرالزمان،
عدهای امان را در آستان بندگان میجویند
و خانهی سامانشان را بر سستترین گمان بنیان مینهند.
عدهای ویران و ویلان میشوند
و برخی پریشان و سرگردان میگردند؛
و این همه در جستجوی امان به دامان این و آن میآویزند.
در این فتنههای گران اما
تنها مومناناند که نشانی دارالامان را میدانند
و در حریم امن و آغوش گرم تو جاودان میمانند.
ما را همواره از مومنان خودت قرار ده.
خدایا!
هنگام، هنگامه سرنوشتساز انتخاب است.
عدهای هر چه جز تو را انتخاب میکنند و بیتردید به سراب میرسند.
عدهای تو را و غیر تو را انتخاب میکنند و چون تو از شرک و شراکت بیزاری یقینا به منجلاب میرسند.
و عدهای فقط تو را انتخاب میکنند و فقط این گروهند که به زلال حیاتبخش آب میرسند.
خدایا!
ما فقط تو را میخواهیم، بی هیچ کم و بیش.
بیهیچ کم؛ چون کمتر از تو هیچ نیست که اقناعمان کند.
بیهیچ بیش؛ چون، بیش از تو چیست؟ هیچ نیست.
تو ما را کفایتی!
که خود فرمودهای: ألیس الله بکاف عبده
آیا خدا برای بندهاش کافی نیست!؟
