💠️💠 «بر روشنای دل» (۱) «یک آیه، یک نیایش»

💠️ مَن كَانَ يُرِيدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِيعًا إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ وَالَّذِينَ يَمْكُرُونَ السَّيِّئَاتِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ وَمَكْرُ أُولَٰئِكَ هُوَ يَبُورُ

ﻫﺮ ﻛﺲ ﺳﺮﺑﻠﻨﺪﻱ ﻣﻲﺧﻮﺍﻫﺪ، ﺳﺮﺑﻠﻨﺪﻱ ﻳﻜﺴﺮﻩ ﺍﺯ ﺁﻥِ ﺧﺪﺍﺳﺖ. ﺳﺨﻨﺎﻥ ﭘﺎﻛﻴﺰﻩ ﺑﻪ ﺳﻮﻱ ﺍﻭ ﺑﺎﻟﺎ ﻣﻲ‌ﺭﻭﺩ، ﻭ ﻛﺎﺭ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺭﻓﻌﺖ ﻣﻲ ﺑﺨﺸﺪ. ﻭ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺣﻴﻠﻪ ﻭ ﻣﻜﺮ ﻛﺎﺭﻫﺎﻱ ﺑﺪ ﻣﻲ‌ﻛﻨﻨﺪ، ﻋﺬﺍﺑﻲ ﺳﺨﺖ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ، ﻭ ﻧﻴﺮﻧﮕﺸﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺗﺒﺎﻩ ﻣﻲ‌ﮔﺮﺩﺩ. (فاطر: آیه ۱۰)

💠️ نیایش‌هایی از خواجه عبدالله انصاری

الهی یکتای بی‌همتایی، قیوم توانایی، بر همه چیز بینایی، در همه حال دانایی، از عیب مصفایی، از شرک مبرایی، اصل هر دوایی، داروی دل‌هایی، شاهنشاه فرمان‌فرمایی، معزز به تاج کبریایی، به تو رسد مُلک خدایی. (مناجات 1)

الهی! هر که تو را شناخت و عَلَم مهر تو افراخت، هر چه غیر از تو بود بینداخت.

آن کس که تو را شناخت جان را چه کند؟

فرزند و عیال و خانمان را چه کند؟

دیوانه کنی هر دو جهانش بخشی

دیوانه‌ی تو هر دو جهان را چه کند؟ (مناجات 9)

الهی! هر که تو را شناسد، کار او باریک و هر که تو را نشناسد، راه او تاریک. تو را شناختن از تو رستن است و به تو پیوستن از خود گذشتن است. (مناجات ۱۰)

الهی کار آن دارد که با تو کاری دارد، یار آن دارد که چون تو یاری دارد، او که در هر دو جهان ترا دارد هرگز کی تو را بگذارد. (مناجات 21)

الهی از نزدیک نشانت می‌دهند و برتر از آنی و دورت پندارند و نزدیک‌تر از جانی، موجود نفس‌های جوانمردانی، حاضر دل‌های ذاکرانی، ملکا تو آنی که خود گفتی و چنان‌که گفتی آنی. (مناجات 29)

الهی روزگاری ترا می‌جستم خود را می‌یافتم، اکنون خود را می‌جویم و ترا می‌یابم. (مناجات 32)

الهی دانایی ده که از راه نیفتیم و بینایی ده که در چاه نیفتیم. (مناجات 68)

الهی پایی ده که با آن کوی مهر تو پوییم و زبانی ده که با آن شکر آلای تو گوییم. (مناجات 70)

(از مجموعه مناجات‌نامه)