💎 طرح زندگی با آیه‌ها

⏳روز بیست و چهارم ماه مبارک رمضان،  آیه بیست و چهار، جزء بیست و چهار

📖  اهمیت واگذاری کار به خدا

فَسَتَذْكُرُونَ مَا أَقُولُ لَكُمْ ۚ وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ(۴۴)

🔖 پس به زودی [درستیِ] آنچه را [که امروز درباره عذاب اسراف کاران] می گویم [و شما باور نمی کنید] متوجّه خواهید شد، و من کارم را به خدا وامی گذارم؛ زیرا خدا به بندگان بیناست.

📍سوره مبارک غافر، آیه۴۴

♻️نکته‌ها

در اهمیت واگذاری کار خویش به خدا و توکل بر پرودگار همين بس که در حدیثی از امام علی(ع) آمده است: " ايمان چهاررکن دارد: توکل بر خدا، واگذاری کار خویش به او، راضی بودن به قضای الهی و تسليم در برابر فرمان خداوند." امام صادق(ع) فرموده است : " کسی که کار خود را به خدا وا گذارد، در راحتی ابدی و زندگی جاودانه پر برکت است و کسی که حقیقتا کار خود را به خدا واگذار کند، برتر از آن است که به غیر خدا بیندیشد." البته واگذاری کار به خدا به این معناست نیست که انسان دست از تلاش و کوشش بردارد؛ بلکه به این معنا است که نهایت کوشش و تلاش خود را به کار گیرد و هنگامی که در برابر موانع سخت قرار گرفت، وحشت نکند و دلسرد نگردد؛ بلکه کار خود را به خدا واگذارد و با عزمی راسخ به جهاد و تلاش ادامه دهد.

پیام‌ها

1- مبلّغ بايد اميدوار باشد و آينده را روشن ببيند. فَسَتَذْكُرُونَ‌ ...

2- در تبليغ، گاهى بايد تهديد كرد. «فَسَتَذْكُرُونَ ما أَقُولُ لَكُمْ» (در آينده با قهر الهى از غفلت بيرون خواهيد آمد).

3- مبلّغ بايد به اهداف خود يقين داشته باشد. «فَسَتَذْكُرُونَ ما أَقُولُ لَكُمْ»

4- در برابر تهديدها وتوطئه‌ها «مَكَرُوا» بايد به خدا پناه برد. «أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ»

5- مبلغ بايد تكيه‌گاه معنوى داشته باشد. «أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ»

6- كارها را به كسى بسپاريم كه به حال ما آگاهى كامل داشته باشد. «بَصِيرٌ بِالْعِبادِ»

7- توكّل بر خداوند و تفويض كارها به او، پاسخ سريع الهى را به دنبال دارد. «فَوَقاهُ اللَّهُ»

8- اگر خداوند اراده كند، يك نفر مؤمن را در ميان يك رژيم فاسد و حيله‌گر حفظ و يارى مى‌كند. «فَوَقاهُ اللَّهُ»

9- با لطف خداوند، هم جان و ايمان افراد مؤمن از توطئه‌ها حفظ مى‌شود و هم توطئه‌گران نابود مى‌شوند. فَوَقاهُ اللَّهُ‌ ... وَ حاقَ بِآلِ فِرْعَوْنَ‌

10- همراهى و همدمى با ستمگران، انسان را در كيفر آنها شريك مى‌كنند. «وَ حاقَ بِآلِ فِرْعَوْنَ»

11- عذاب‌هاى الهى درجات دارد. «سُوءُ الْعَذابِ»