دکتر عیسوند در این نشست، با نگاهی جامعه‌شناختی و تربیتی، به بازخوانی سیرهٔ عملی حضرت فاطمه زهرا (س) به‌عنوان یک الگوی تمام‌عیار برای سبک‌زندگی جوان امروز می‌پردازد. او تأکید دارد که برخلاف تصور رایج که سیرهٔ اهلبیت را صرفاً در مناسک فردی خلاصه می‌کند، زندگی حضرت زهرا سرشار از مؤلفه‌های کارآمدی اجتماعی، مدیریت اقتصادی، کنشگری سیاسی و نقش‌آفرینی زنانه در عرصهٔ عمومی است. به باور سخنران، جوان امروز اگر بتواند از این مدل جامع زیستی، «استقلال رأی»، «مسئولیت‌پذیری در برابر جامعه» و «تعهد به ارزش‌های الهی در عین زیستِ عقلانی» را استخراج کند، نه‌تنها از بحران هویت رهایی می‌یابد، بلکه خود به عاملی برای تحول در خانواده و اجتماع تبدیل می‌شود. وی در ادامه با اشاره به شاخصه‌هایی چون قناعتِ فعال (نه مصرف‌زدگی)، علم‌آموزیِ توأم با عمل، همدلی با محرومان و دفاع از مظلوم که در سیرهٔ فاطمی نمود عینی دارد، به آسیب‌شناسی سبک‌زندگی متداول در میان جوانان می‌پردازد و نشان می‌دهد که بسیاری از ناهنجاری‌های روانی و اجتماعی امروز (از انزوای اجتماعی تا وابستگی به فضای مجازی)، ناشی از فاصله‌گرفتن از همین «نظام معنایی منسجم» است. او با مصادیق تاریخی از زندگی حضرت زهرا، به جوانان می‌آموزد که چگونه می‌توان «عفیف زیست» اما «تأثیرگذار بود»، «ساده زندگی کرد» اما «در اوج عزت ماند» و «همسر و مادری نمونه بود» اما «در سیاست و اجتماع نیز نامی ماندگار از خود به جا گذاشت». عیسوند در پایان در پاسخ به این پرسش است که «سبک‌زندگی فاطمی در زیست‌بوم دانشگاهی و شهریِ امروز، چه صورت عملی پیدا می‌کند؟» او با طرح مصادیق عینی نظیر «مدیریت زمان»، «انتخاب رشته و شغل بر اساس نیاز جامعه»، «نحوهٔ تعامل با جنس مخالف»، «مصرف فرهنگیِ هوشمندانه» و «فعالیت‌های جهادی و خیرخواهانه»، نقشهٔ راهی مرحله‌به‌مرحله برای جوانان ترسیم می‌کند که هم‌زمان با شئونات دینی هماهنگ باشد و هم پاسخگوی اقتضائات زمانه. این جلسه، با رویکردی اقناعی و گفت‌وگومحور، تلاش دارد تا نگاهِ صرفاً شعاری به سیرهٔ فاطمی را به یک برنامهٔ عملیِ تحول‌آفرین در زندگی روزمرهٔ جوانان تبدیل کند و نشان دهد که «الگو بودن» هرگز به معنای «تکرارِ عینِ گذشته» نیست، بلکه «اقتباسِ اصولی و خلاقانه» در بستر جدید است.