خانم دکتر سمیه یادات حسینی نژاد  روان شناس و درمانگر بسیاری خانواده‌ها در شرایط بحرانی از بروز احساسات و هیجانات خود به صورت بهینه اجتناب می‌کنند و غم خود را با نقش بازی کردن، پنهان می‌کنند که این اقدامات نتیجه بخش نخواهد بود، زیرا تا یک زمانی ظرفیت پنهان نگه داشتن این احساسات را داریم و بعد از آن دچار اضطراب و افسردگی می‌شویم و این موضوع باعث آسیب به خانواده می‌شود.

سمیه حسینی نژاد در دهمین نشست از سلسله نشست‌های «در میدان» با عنوان «تکنیک‌های مادران قوی در شرایط بحرانی» اظهار کرد: مادرها ستون خانه و پدرها خیمه خانه هستند که در صورت محکم نبودن ستون خانه، خیمه خانه فرو خواهد ریخت، بنابراین مادران در بحران‌های اجتماعی یا خانوادگی با یک روحیه مقاوم؛ می‌توانند روحیه و روابط خود و درون خانه را مدیریت کنند و با این مدیریت مادرانه، تحمل این شرایط برای باقی اعضای خانواده نیز آسان خواهد شد.

معمولا مادران ایرانی روحیه فداکاری بالایی دارند و به موجب افراط در این ویژگی، خودشان را از یاد می‌برند، اما اگر برای خود وقت نگذارند، از خود یک شخصیت قوی نسازند یا تکنیک‌های مدیریت بحران را در درجه اول برای خود اجرا نکنند، نمی‌توانید بقیه اعضاء خانواده را پشتیبانی و جو خانه را آرام کنند. دوست داشتن خود با مفهوم خودشیفتگی متفاوت است، دوست داشتن خود به عنوان یک خانم، همسر و مادر باعث تقویت عزت نفس و در نهایت منجر به افزایش اعتماد به نفس می‌شود.

در وضعیت فعلی وجود جنگ غیرقابل اجتناب است و فقط می‌توانیم در این شرایط بحرانی آرامش خود را حفظ کنیم و این آرامش را انتقال دهیم، بنابراین در قدم اول باید احساسات خود را درک کنیم و بپذیریم و به شکلی درست بروز دهیم.

با بیان اینکه در ابتدا مادران باید بر تکنیک‌های مدیریت احساسات مسلط شوند، گفت: زمانی که ستون خانه محکم و مقاوم باشد، باقی اعضای خانواده نیز در آرامش خواهند بود. تنفس دیافراگمی برای مدیریت استرس بسیار مفید است به این شکل که تنفس عمیق از بینی و هدایت آن به انتهای ریه به گونه‌ای که از تمامی حجم ریه استفاده شود، این عمل به صورت دم و بازدم با وقفه‌های چند ثانیه‌ای تکرار می‌شود.

تنفس دیافراگمی به مدیریت صحیح بروز هیجانات کمک می‌کند. آرام سازی عضلات پیش رونده از دیگر تکنیک‌های مدیریت احساسات در شرایط بحرانی است که باعث آرامش جسمی، مدیریت افکار و استفاده از منطق می‌شود، در این تکنیک؛ ابتدا همه عضلات بدن خود را برای چند ثانیه منقبض و سپس به صورت تدریجی منبسط و رها می‌کنیم. انقباض و انبساط عضلانی، تنش‌های عضلانی را از ما دور می‌کند. همچنین این تکنیک را می‌توان به صورت بازی با فرزندان خود انجام داد. همه افراد روتین روزانه یا فعالیت‌های روزمره دارند و ممکن است در شرایط بحرانی مانند جنگ دیگر نتوانند فعالیت‌های گذشته خود را انجام دهند، بنابراین باید مجددا فعالیت‌های روزانه بازبینی و با توجه به شرایط فعلی برنامه‌ریزی شود. 

زمانی که مغز قدم و فعالیت بعدی را پیش‌بینی کند و ترتیب و نظم در فعالیت‌ها جاری باشد، یک آرامش خاطری ایجاد می‌شود، همچنین خواب کافی، تغذیه سالم و تحرک بخش‌های دیگری از سبک زندگی هستند و افراد باید طبق نیازهای بدنی خود برنامه‌ریزی انجام دهند. مادران باید توجه داشته باشند که هیجانات و احساساتشان در نوسان است و این یک امر طبیعی است، اما باید یکسری تکنیک‌هایی را بلد باشند تا در زمان افت احساسات، خود را فعال نگه دارند و در هیجانات منفی رها و غرق نشوند