خانم دکتر  سمیه سادات حسینی نژاد )روان شناس کودک و نوجوان (

خانم دکتر حسینی نژاد روانشناس کودک و نوجوان به نقش حیاتی والدین در پشتیبانی روانی نوجوانان در دوران بحرانی پرداخت و تکنیک‌های عملی مانند «زمان باکیفیت»، «گوش دادن فعال»، «زبان عشق» و «تنفس دیافراگمی» را معرفی کرد.

سمیه‌سادات حسینی‌نژاد، در پنجمین نشست از سلسله‌ نشست‌های تخصصی «در میدان» با عنوان «حفظ سلامت نوجوانان در شرایط بحرانی» با اشاره به نقش حمایتی والدین در شرایط آشوب گفت: نقش حمایتی والدین به قدری مهم است که می‌تواند باعث شود نوجوان نه‌تنها احساس نکند که تنهاست بلکه اطمینان داشته باشد هر آنچه که اتفاق بیوفتد، با آغوش باز از خانواده حمایت می‌شود.

یکی از اساسی‌ترین نکاتی که از والدین انتظار می‌رود، ایجاد فضایی است که نوجوان بتواند با آرامش و اطمینان، احساساتش را بیان کند. فضایی که در آن، برچسب‌زنی نباشد، قضاوت نشود، و هرگز احساس نکند که «نادرست» است یا «مختلف» بودن، به معنای «نامناسب» بودن است.

تقریباً ۹۵ درصد از نوجوانان ما در این سنین، از ۱۱ سالگی که به سمت بلوغ می‌روند، تا حدود ۲۶ سالگی، این مسیر را طی می‌کنند. متأسفانه، به‌دلیل تأخیر در واگذاری مسئولیت‌های بزرگسالی در جامعه، این دوره نوجوانی امروزه طولانی‌تر شده است، پس این ویژگی‌ها، تنش‌ها، این تلاش برای یافتن هویت، ممکن است تا سنین بالاتر هم ادامه داشته باشند.گوش دادن فعال یکی دیگر از وظایف والدین است که والدین باید از دیدگاه فرزند خود که در یک برهه زمانی خاص است، عمل کند. در این گام، والدین باید از برچسب‌زنی‌یا هرگونه گمانه‌زنی پرهیز کنند تا بتوانند به بهترین نحو، فرزندشان را از خود طرد نکنند.

امروزه به‌دلیل دنیای بی‌انتهای فضای مجازی و دیجیتال، نوجوانان به هر اطلاعاتی به راحتی می‌توانند دست یابند پس این امر طبیعی است که شکاف فرهنگی بین والدین و نوجوانان وجود داشته باشد. اما این والدین هستند که با کنترل‌گری و مدیریت، می‌توانند امور تربیتی درستی را اتخاذ کنند.

حسینی‌نژاد بیان کرد: یکی دیگر از خصوصیات دوران نوجوانی آرمان‌گرایی است. در این دوره باید به نوجوان حق بدهیم که درباره آینده نگران باشند برای حل مشکلات نوجوان می‌توان از خودشان کمک گرفت، چراکه به‌دلیل برخورداری از ذهن فعال، می‌توانند بهترین راه‌حل‌ها را ارائه کنند. طبیعی است که در شرایط آشوب، نوجوان دچار نوسان هیجان شود و احساس ناامیدی و غم را بیش از بزرگسال به‌دلیل بی‌تجربگی درک کنند. پس والدین باید دوشادوش نوجوان و نه در مقابل آن‌ها باعث کاهش تنش شوند. نوجوانان زمانی با والدین همراه می‌شوند که سخن منطقی بشوند و احساس تحکم نداشته باشند.

ایشان با اشاره به دلایل چرایی خودمحوری نوجوانان گفت: خودمحوری و مخالفت‌جویی در این بازه سنی می‌تواند به‌دلیل سن رشدی و دوره بحرانی، نیاز شدید به خودمختاری و استقلال‌گرایی و استرسی باشد که بیش از یک بزرگسال درک کرده و برایش غیرقابل قبول است. هر قدر والدین فعالیت‌های مورد علاقه نوجوان خود را بشناسند و متناسب با شرایط برای آن وقت بگذارند، می‌توانند در تربیت و راهبری درست نوجوان خود مؤثر باشند که از این تکنیک با عنوان «زمان باکیفیت» یاد می‌شود.