.jpg)
در طول چهل سال گذشته، ایران دو جنگ تحمیلی بزرگ هشت ساله دفاع مقدس و ۱۲ روزه اخیر را تجربه کرده است. در هر دو رویداد، مقاومت مردم نه تنها به عنوان یک عامل نظامی، بلکه به عنوان بیانی از هویت ملی و ایمانی ملت شکل گرفت. اگرچه ابزارها و فضای مشارکت تغییر کردهاند، اما ماهیت دفاع از سرزمین، ارزشها و هویت ملی بدون تغییر باقی مانده است.
بیشتر بخوانید:
در گفتگوگو با حجتالاسلام والمسلمین احمد بهشتی مهر، عضو هیئت علمی دانشگاه قم به بررسی تحولات ماهیت مقاومت، نقش مردم در حوزههای مختلف و تأثیر پشتیبانی عمومی بر نتیجه جنگ میپردازیم. بخش اول این گفتوگو در ادامه با هم میخوانیم و میبینیم:
ایکنا- در دو جنگ تحمیلی هشت ساله و ۱۲ روزه، با وجود اینکه فضای متفاوتی میان این دو جنگ، برقرار بود، شاهد مقاومت و حمایت مردم از کشور، نظام و ارزشها بودیم، آیا ماهیت این مقاومت در طی چهل سال دستخوش تغییر شده است؟
در هر دو جنگ تحمیلی، ماهیت عمل کشور ما دفاع بود، جمهوری اسلامی ایران هیچگاه به کشوری حمله نکرد، اما زمانی که حمله صورت گرفت، از خود دفاع کردیم و این حق دفاع در هر دو جنگ تحمیلی حفظ شد و مشروعیت داشت، البته تفاوتهایی نیز وجود داشت که مهمترین آن، سرعت عکسالعمل بود، در جنگ هشت ساله، زمان زیادی طی شد تا مردم متوجه شوند چه اتفاقی افتاده است، حتی در دوران موشکباران تهران که تقریبا مربوط به اواخر جنگ میشد، ماهها طول کشید تا عموم جامعه و بخشی از نظامیان درک کنند که با چه چالشی روبرو هستند.
در جنگ ۱۲ روزه، از همان روز اول، تمام اقدامات لازم شناسایی شد، همچنین با وجود شهادت سرداران نظامی و بلندپایه کشور، تصمیمگیری و پاسخگویی در ظرف ۲۴ ساعت انجام شد، درواقع این سرعت خیرهکننده، نشاندهنده بالا رفتن سطح آمادگی، تشخیص و مدیریت بحران در جامعه است. ماهیت مقاومت شکل گرفته به معنای دفاع از ارزشها و سرزمین بود که بدون تغییر باقی مانده است. در یک زندگی دینی و ایمانی که ایده انقلاب اسلامی و نشئت گرفته از باور امام راحل(ره) بود، زندگی بشر باید با ایمان و دین گره میخورد.
