.jpg)
به همت معاونت فرهنگی جهاد دانشگاهی واحد صنعتی اصفهان در روز چهارشنبه 3 دی ماه محفل انس با قرآن ویژه فرزندان اساتید دانشگاه صنعتی اصفهان برگزار شد.
در این محفل قرآنی، ابتدا تلاوت سوره البینه توسط استاد کمالی انجام شد و سپس نوگلان قرآنی به تلاوت پرداختند. در ادامه به شرح مختصری از سوره و ماجرای آن پرداخته شد
سوره مبارکه بیّنه (به معنی دلیل آشکار یا برهان روشن) نود و هشتمین سوره قرآن کریم و دارای ۸ آیه است. این سوره معمولاً جزو سورههای مدنی به شمار میرود و به موضوع حقانیت رسالت پیامبر اسلام (ص) و موضعگیری گروههای مختلف در برابر آن میپردازد.
سرکشی و عدم پذیرش حقیقت قبل از بیّنه:
سوره با اشاره به موضع کافران اهل کتاب (یهود و نصاری) و مشرکین آغاز میشود.
بیان میکند که این گروهها از دین خود (کتابهای پیشین یا آیینهای بتپرستی) دست برنمیداشتند، مگر زمانی که بیّنه (دلیل و حجت آشکار) به سراغشان میآمد.
بیّنه چیست؟
«الْبَيِّنَةُ» در این سوره معرفی میشود: پیامبری از سوی خدا که صحیفههای پاک و مطهر (قرآن) را تلاوت میکند که در آن نوشتههایی محکم و مستقیم است. (یعنی خود پیامبر و رسالتش، دلیل روشن است.)
وظیفه اصلی دین:
خداوند اعلام میکند که اهل کتاب (یهود و نصاری) با وجود داشتن علم، پس از آمدن بیّنه دچار اختلاف شدند (در حالی که نباید میشدند).
دستور اصلی که در همه ادیان الهی بوده، یک چیز است: اینکه خدا را بپرستند در حالی که در دین او اخلاص دارند (حنیف باشند)، نماز برپا کنند و زکات بدهند. این است دین پا برجا و مستقیم (دین القیّمه).
سرنوشت دو گروه در قیامت:
بدترین خلق: کسانی که کافر شدند (از اهل کتاب و مشرکان) پس از آمدن بیّنه. جایگاه آنها آتش جهنم است و جاودانه در آن میمانند.
بهترین خلق: کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند. جایگاه آنها باغهای بهشت است که از زیر درختانش نهرها جاری است و در آن جاودانه خواهند بود. خداوند از آنها خشنود است و آنها نیز از خدا خشنودند.
هدف اصلی سوره این است که نشان دهد رسالت پیامبر اسلام (ص) و قرآن، همان حقیقت و پیام واحدی است که در اصل همه ادیان الهی وجود داشته است. همچنین، سوره بر معیار ایمان و عمل صالح به عنوان تنها راه نجات تأکید میکند و سرنوشت نهایی مؤمنان و کافران را به طور صریح بیان مینماید.
