به همت معاونت فرهنگی جهاد دانشگاهی واحد صنعتی اصفهان در روز چهارشنبه 19 آذر ماه محفل انس با قرآن ویژه فرزندان اساتید دانشگاه صنعتی اصفهان برگزار شد.

در این محفل قرآنی، ابتدا تلاوت سوره العادیات توسط استاد کمالی انجام شد و سپس نوگلان قرآنی به تلاوت پرداختند. در ادامه به شرح مختصری از سوره و ماجرای آن پرداخته شد

سوره مبارکه العادیات )به معنی تاخت‌کنندگان و دوندگان( صدمین سوره قرآن کریم و دارای ۱۱ آیه است. این سوره معمولاً در جزء سی‌ام قرار دارد و درباره جهاد، اخلاق و معاد سخن می‌گوید.

سوره با پنج سوگند پیاپی شروع می‌شود که به اسب‌های تندرو و نفس‌زننده در حال تاختن (به ویژه اسب‌های جهادگران) اشاره دارد:

سوگند به اسب‌هایی که با سرعت می‌تازند و نفس‌نفس می‌زنند (والعادیات ضبحاً).

سوگند به اسب‌هایی که از سُم‌هایشان جرقه‌های آتش برمی‌آورند (فالموریات قدحاً).

سوگند به اسب‌هایی که صبحگاهان حمله می‌کنند (فالمغیرات صبحاً).

سوگند به اسب‌هایی که گرد و غبار زیادی برمی‌انگیزند (فأثرن به نقعاً).

سوگند به اسب‌هایی که با این حملات، به قلب دشمن می‌زنند (فوسطن به جمعاً).

این سوگندها مقدمه‌ای برای بیان یک حقیقت مهم اخلاقی است.

انتقاد از کفران نعمت:

پاسخ سوگندها این است: «إِنَّ الْإِنسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ» (همانا انسان در برابر پروردگارش بسیار ناسپاس و ناسازگار است).

این ناسپاسی به ویژه در قالب حب شدید به مال و دنیا جلوه می‌کند. انسان به شدت دوستدار مال است و همین باعث می‌شود ناسپاسی کند.

یادآوری معاد و بازخواست:

سوره با یادآوری روز قیامت، غفلت انسان را به چالش می‌کشد:

آیا نمی‌داند هنگامی که آنچه در قبرهاست (مردگان) برانگیخته و آشکار می‌شود؟

و آنچه در سینه‌ها و درون‌ها پنهان است، فاش می‌گردد؟

در نهایت، تأکید می‌کند که در آن روز، پروردگارشان نسبت به آن‌ها آگاه و باخبر است (بر اعمالشان پاداش و جزا می‌دهد).

هدف اصلی سوره این است که از طریق مقایسه تلاش و سرعت اسب‌ها در مسیر هدف (جهاد) با سستی و ناسپاسی انسان‌ها در مسیر شکر و حق‌شناسی، به انسان هشدار دهد که غرق شدن در مال دنیا و فراموشی معاد، سرانجامی جز ناسپاسی ندارد.