فاطمه عباس آباد - دکتر مصطفی غفاری ساروی عضو هیئت علمی دانشگاه امام صادق(ع) با تاکید بر اینکه با سلاح فرهنگ و قلم می‌توان ضربات مهلکی تری به دشمن اسرائیلی وارد کرد، گفت: ما باید با سلاح کلمه به سراغ دشمن برویم ما باید به واسطه اندیشیدن، گفتن، شنیدن، نوشتن، خواندن و به طور کلی به واسطه قلم و نوشتن ضربه‌هایی به مراتب سنگین‌تر و مهلک‌تری غیر از جنگ نظامی بر دشمن اسرائیلی وارد کنیم. رژیم کودک کش اسرائیلی غیر از موشک‌ها و زیر ساخت های نظامی جمهوری اسلامی ایران از تغییر افکار ایرانیان نسبت به خود می‌ترسد.
به گزارش خبرنگار دانشگاه انقلاب، نشست تخصصی «دارو دسته اسرائیلی» عصر روز سه شنبه نهم دی‌ماه، به همت کانون اندیشه جوان و موسسه ترجمان با حضور دکتر محمد ملاعباسی عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی و جانشین سردبیر ترجمان، علی صمدزاده پژوهشگر امنیت و روابط بین‌الملل، دکتر مصطفی غفاری ساروی عضو هیئت علمی دانشگاه امام صادق(ع)  برگزار شد.بنیامین نتانیاهو چگونه بر آیند کل جامعه صهیونیسم است؟ پیوند فاشیسم و نژاد پرستی، چگونه آینده بشریت را تیره و تار کرد و بازخوانی کارنامه فردی که چرخه خشونت و مرگ را در جهان امروز نهادینه کرد از محورهای مورد بحث در این نشست بود.
دکتر مصطفی غفاری ساروی عضو هیئت علمی دانشگاه امام صادق(ع) در این جلسه درباره اهداف برگزاری این نشست تخصصی،  گفت: این نشست تخصصی به بهانه انتشار سی‌وششمین دوره مجله فرهنگ و اندیشه «ترجمان» برگزار شد، فعالیت های مجله ترجمان در دو بخش «انتشارات ترجمان علوم انسانی» و «مجله ترجمان» تعریف می‌شود.در هر فصل بهترین و جدیدترین مطالب نشریات عمومی انگلیسی زبان در حوزه علوم انسانی را ترجمه و منتشر می‌شود.هدف اصلی این است که از دریچه علوم انسانی به مسائل فرهنگی روزمره بنگریم و با زبانی ساده و غیر تخصصی درباره آنها حرف بزنیم و مخاطب را با رویکردهای متعارض نسبت به هر مسئله آشنا کنیم. پس از جنگ ۱۲ روزه تصمیم براین شد درباره اسرائیل به عنوان دشمنی که نمی‌شناسیم مطالب بیشتری برای آگاه سازی جامعه و مخاطبان به خصوص نسل جوان منتشر شود. این جنگ ۱۲ روزه و صحنه های درگیری و شهدایی که بواسطه این جنگ تحمیلی رژیم اشغالگر قدس از دست دادیم یک شوک به جامعه ایرانی وارد کرد و دیدگاه‌هایی را در ذهن ما تغییر داد. ما در کانون اندیشه جوان تصمیم گرفتیم بجای شعار دادن صرف در مورد دشمن اسرائیلی سعی کنیم این دشمن قسم خورده نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران و بشریت را بهتر بشناسیم. بنده اعتقاد دارم‌ با سلاح کلمه باید به سراغ دشمن برویم ما باید به واسطه اندیشیدن، گفتن، شنیدن، نوشتن، خواندن و به طور کلی به واسطه قلم و نوشتن ضربه‌هایی به مراتب سنگین‌تر و مهلک‌تری غیر از جنگ نظامی می‌توانیم بر دشمن اسرائیلی وارد کنیم. رژیم کودک کش اسرائیلی غیر از موشک‌ها و زیر ساخت های نظامی جمهوری اسلامی ایران از تغییر افکار ایرانیان نسبت به خود می‌ترسد. یعنی ترس رژیم صهیونیستی به غیر از درگیری با نیروهای ایرانی که سر جای خودش است، او باید با هوش ایرانیان نیز بجنگد. دشمن فکر می‌کند با از بین بردن نیروهای متخصص و هسته‌ای و نظامی کشور می‌تواند ضرباتی را بر ما وارد می‌کند اما او فهمید که در ازای هر شهیدی که آسمانی شد صدها نخبه ایرانی و باهوش وجود دارند که می‌توانند کشور را به سمت پیشرفت رو به جلو حرکت دهند. در واقع من به دشمن می‌خواهم بگویم که تجلی هوش نخبگان ایرانی تنها در صنایع نظامی و موشکی و هسته‌ای نیست بلکه در کار فرهنگی نیز هست. در زمینه فکری و فرهنگی من فکر می کنم یک تحلیلی برای اسرائیلی ها به وجود آمد که آنها به خود جرات دادند به ایران حمله کنند و این تفکر حمله شاید یک تضمین هایی را در محاسبات رفتاری ما ایرانی ها برای اسرائیل ایجاد کرده بود. بخش دیگر ماجرا این است وقتی سیاست ضعیف می‌شود، آنجاست که دشمن جلی تر می شود برای اینکه به فرهنگ و تمدن چند هزار ساله کشوری چون ایران حمله ور شود و مورد تعرض خود قرار دهد.ما باید با بصیرت و آگاهی به جنگ با این دشمن قسم خورده برویم و این باور مستلزم میزان بالایی از هوشمندی فهم، خواندن، نوشتن، شنیدن، است. امید است با ترویج و بازگو کردن چنین روایت‌هایی در جامعه و شرکت در اینگونه نشست های تخصصی، جامعه ایرانی شناخت بهتری نسبت به دشمن صهیونی پیدا کند و برای مقابله با آن هوشمندانه تر عمل کند. یک تعبیر بسیار جالبی از جنگ ۱۲ روزه اسرائیل شنیده‌ام و‌آن این است که جنگ ایران و اسرائیل تمام نشده است بلکه یک صحنه از نبرد تمام شده است و احتمالا ما وارد نبردهای بعدی با اسرائیل خواهیم شد. مثل نبردهای ناپلئون در اروپا، یعنی یک مجموعه ای از جنگ نظامی، سیاسی،فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی را در بر می گیرد و من فکر می‌کنم وجه جنگ فرهنگی( مبارزه با کلمه ها و مفهوم ها) و وجه سیاسی ایرانی ها در قبال دارو دسته اسرائیلی ها مورد غفلت واقع شده است‌.  به نظر من برگزاری نشست‌های مناظره‌ای درباره اسرائیل و صهیونیسم (با تأکید بر بحث منطقی و علمی، نه احساسی یا شعاری) می‌تواند فواید مهم آموزشی، فکری، سیاسی و فرهنگی برای جامعه ایرانی داشته باشد، به‌ویژه برای نسل جوان که در فضای رسانه‌های متنوع و گاه متضاد زندگی می‌کند.برگزاری نشست‌های مناظره‌ای درباره اسرائیل اگر آگاهانه و با حضور دیدگاه‌های گوناگون باشد، می‌تواند به یکی از مؤثرترین ابزارهای آموزش سیاسی و فرهنگی و بصیرت ملی در جامعه ایرانی تبدیل شود.